کسی جز

چشم هایم

پس نداد.

ما پاهامون پر ترک

تو جاده موندیم به درک!

ولی لولو ما ترسوییم

تو خونه مون نکش سرک.

و اشک  اغلب اوقات

تنها شمارش معکوس با تو بودن

همیشگی است.

نه همین امروز تا هر چند روز

عادتم دادی به چشمان خودت

روشن است تکلیفمان مانند روز

وقتی

محرم آمد

شهر سیاه پوشید

و کوچه ها پر شد از تعارف و تکیه

تنها تو دانستی که اینبار

صدای هق هقمان بلندتر شده بود

یا حسین!

کلاغ سیاه می پوشد

مترسک دیگر نخواهد خندید

اگر زبان بادها را می دانستم

دیگر هیچ گاه

از تو

بی خبر نمی ماندم

به عاشقانه ترین ها پناه می دهی ام

و من دوباره تو را در خیال می بوسم

به دست های لطیف گناه می دهی ام .

نه می کشم به رخ عشق ، طرح فاصله ها را

فقط تو حوصله کن اعتراف خواهم کرد

که بوف ها نگرفتند جای چلچله ها را

نخواستم که بدانی پرم ز شوق رسیدن

نخواستی که ببینی هجوم آبله ها را

منی که سخت بریدم دل از ضیافت چشمت

تویی که ساده کشاندی به ختم قائله ها را